
December 12th, 2008
Het jaar 2008 is bijna over. Ongeloofelijk hoe vlug de tijd vliegt. Heb enkele fotos en ons verhaal op papier gezet om met jullie te delen. Vind het altijd leuk om op het einde van het jaar eens terug te blikken en te zien wat er allemaal is gebeurd.
Laat ons beginnen bij het begin van het jaar. Paul gebruikt zero-balancing in zijn praktijk en deed terug een deel van de training in California (Mount Shasta). Zero Balancing is een zeer krachtige genezings techniek dat werkt op het lichamelijke aspekt maar ook op alle andere aspekten (mentaal, emotioneel, ...) Het helpt bij het los laten van blokkades en het terug in balans brengen van al die aspekten. Mocht je meer willen weten weten zie de website
http://www.zerobalancinguk.org/zerobalancing.htm (in het Engels).
Op mijn werk zijn allerhande veranderingen gaande. Ons vroegere natuurvoedingsketen Wild Oats is overgenomen door een andere natuurvoedingsketen http://www.wholefoods.com en het ganse jaar door was een aanpassen aan het nieuwe bedrijf, nieuwe manieren, nieuwe regels, nieuwe verwachtingen, verbouwingen enz... Daar ik voor meer dan 6.5 jaar de manager was in Wild Oats, was het voor mij een zoeken van hoe nu manager te zijn in het nieuwe bedrijf, wat niet zo evident is, want de standaard van het nieuwe bedrijf is veel hoger en ze zijn ook veel professioneler. En zoals jullie wel weten heb ik in mijn hele leven geen bakkers opleiding gedaan.
Ik besloot om uit mijn managers positie te stappen en als gewone werknemer te gaan werken en zo minder stress en meer vrije tijd te hebben en op die manier te observeren hoe Whole Foods juist tewerk gaat, Wel, dat besluit had ik genomen ongeveer in maart 2008 denk ik en het ziet er naar uit dat in january 2009 ik mijn plan zal uitgevoerd hebben. Er zijn reeds 2 mensen aangenomen om mijn job over te nemen, maar iedere keer voor de training teneinde was, haakten ze af. Met andere woorden ik doe nog steeds alle managing, maar begin straks terug iemand op te leiden en zou tegen January ok moeten zijn. De bedoeling is om mijn leven wat te vereenvoudigen en meer tijd vrij te maken voor plezier en ontspanning en creativiteit.
Ik ben trouwens beginnen schilderen deze maand en amuseer er mij ontzettend mee. Ik gebruik geometrische symbolen zoals je die kan terug vinden in de cropcircles en in alle andere patronen in de natuur.
In Maart vloog ik voor mijn werk naar Colorado voor een kofie training in de kofie branderij, heel leuk. Alsook maakte ik van de gelegenheid gebruik om 2 families op te zoeken die rond Denver wonen. Een familie die we kenden van toen we in Hawaii woonden en dan een andere familie die hier ook in Bend hebben gewoond. Terwijl mijn collegas uitgingen bezocht ik mijn vrienden op, heel leuk.
In mei ging Angela met haar school koor naar Los Angeles, ze hebben een heel goed koor en deden er competitie met een heleboel andere scholen aan de West Kust van Amerika, en raad eens...ja ze hebben gewonnen, leuk he. Dat maakte de trip des te beter. Ze bezochten ook Disney Land, Six Flags en San Luis Obispo. Ze had haar 2 hartsvriendinnen mee, de 3 hangen altijd samen uit, je moet maar eens op de fotos kijken he.
Andrew was in zijn laatse jaar humaniora en was er hoofdleider (kapitein) van zijn Athletiek team en het Lange Afstandslopen. Met zijn Athletiek mocht hij naar de Staats compitities wat een hele eer is hier.
In juni is hij afgestudeerd. Jullie hebben dat wel al gezien in de films waarschijnlijk waar ze zo een hoedje met een treuzeltje aanhebben en het dan allemaal tegelijkertijd in de lucht smijten. Yip, was hier ook zo. Het is mijn eerste kind die afstudeert en ik wist dus niet wat er me te wachten stond. En ze maken er hier een grote bedoening van, was eigenlijk heel leuk. De kinderen hun moeder, grootmoeder en oudere zus (van een andere vader) kwamen hier logeren voor het weekend en het was een heel leuk weekend.
In September is Andrew dan begonnen met zijn eerste jaar College (hoge school). Hij zal hier voor een jaar of twee zijn basis vakken doen, daar het hier veel goedkoper is en dichtbij huis. En dan waarschijnlijk zal hij in 2 jaar naar de Universiteit gaan in Corvallis, dat is hier ook in Oregon, maar een 3 tal uur rijden, dan zal hij daar een apartement moeten huren. Hij is ook aan het nadenken om alleen te gaan wonen, maar heeft nog geen werk. Hij beseft dat zonder werk dat niet echt mogelijk is.
Alsook is Andrew na zijn humaniora bij zijn sport teams gebleven en helpt nu als assistent coach. Hij heeft een natuurlijk talent voor coachen en vind het heel tof. Hij was ook de persoonlijke begeleider van een zeer slechtsziende jongen en functioneerde als ogen bij het lopen.
Ze doen het allemaal heel goed op school. Wat heel gemakkelijk is.
Christopher en Paul zijn middenin een groot project. Namelijk het steken van een nieuwe motor in onze Acura auto. Ze doen het helemaal alleen en ik sta er van versteld hoe ze dat kunnen. Christopher is heel erg geinteresseerd in motoren en studeert dagelijks allerhande facetten van motoren op het internet. Ontwerpen van motoren is zijn passie en hij is een Wankel motor aan het herontwerpen op een computer progamma dat hij heeft. Knap!
Angela is in haar voorlaatste jaar humaniora en haar intentie is om doorheen haar ganse humaniora 100% te blijven behalen. Ze is de eerste van de klas en wil dat zo behouden zodat ze grote subsidies krijgt om haar studies aan de universiteit verder te zetten. Haar school gaat voor alles, zelfs vrienden en vrijetijd. Ze weet wat ze wil en ze gaat ervoor.
Toen ze 14 was wou ze perse bij haar moeder en oudere zus gaan wonen in California, maar toen wisten wij dat dit geen goed idee was en lieten het ook niet toe, tot haar grote frustratie. Paul en ik weten tot in het diepste van ons hart dat wij als taak hebben de kinderen samen op te voeden en hun een stabiele en liefdevolle thuis te geven en houden ons bij deze roeping. Op het einde van het school jaar kwam ze er terug mee af dat ze perse naar California wou gaan wonen. Gelukkig kwamen we dat toevallig teweten zonder haar weten van iemand dat ze ermee in haar hoofd rondliep. En zo hadden Paul en ik te tijd om er samen over te spreken onder ons getweeen. Paul wist heel zeker dat hij dat niet wilde, maar ergens voelde ik dat het geen slecht idee zou zijn om het haar toch te laten doen, ook al wetende dat het niet zou zijn zoals ze verwacht en dat het niet gemakkelijk voor haar zou zijn. Ik weet dat je enkel kan leren uit ervaring en niet van iemand anders zijn woorden. Ik probeerde Paul te tonen wat ik zag en de groeimogelijkheden die ze hieruit kon leren.
Om het verhaal kort te maken, op een gegeven moment kwam ze heel nerveus af om er terug over te spreken. In plaats van zoals de eerste keer toen ze 14 was we heel duidelijk NEE zeiden, reageerden we niet met een NEE, maar lieten haar exploreren waarom ze naar daar wou en wat dat voor iedereen zou gaan inhouden. Paul vertelde haar dat hij niet echt wou dat ze wegging maar dat hij haar wou steunen in het vinden van haar vrijheid en invulling van haar leven. Ik communiceerde heel duidelijk met de moeder en zus over het hele gebeuren, vroeg hen hoe zei het zagen en hoe we alles zouden regelen en besloten dat we haar zouden laten gaan. Ik zei ook aan iedereen dat als het voor een of andere reden niet zou meevallen, ze altijd terug kon keren.
Ik hielp haar met het opruimen en klasseren van al haar bezittingen, het afspreken met mensen waar ze afscheid van moest nemen, het opruimen en leegmaken van haar kamer en het maken van haar valiezen. Ik wist heel goed dat dit een heel belangrijke fase in haar leven zou zijn en ze er heeeeeel veeeeeel van zou leren en dat het ideale leven dat ze dacht ze er zou hebben niet zo zou zijn en ze niet de vrijheid zou krijgen daar wat ze hier heeft. maar zoals ik als zei woorden leren niet, zeker niet op 16 jarige leeftijd.
Met pak en zak reden we naar het beach huis waar ook de moeder en zus zouden komen voor enkele dagen. Dan hadden we enkele dagen met z’n allen samen voor ze vertrok naar California. Daar had ze dan een week vakantie voor de school er begon midden Augustus. Ik bleef met haar in kontakt via email, phone en text om af en toe eens te checken en te zien hoe het was met de nieuwe school en het nieuwe leven.
Ondertussen had ik hier het ganse huis terug in order gebracht, meer ruimte, de jongens ieder hun eigen kamer en veel rustiger in huis. Angela is de meest luidruchtige in de familie en brengt ook konstant haar vriendinnen over de vloer. De jongens zijn veel stiller, dus wij begonnen ons hier al heel goed op ons gemak te voelen in onze nieuwe verruimde leefsituatie.
Na bijna 4 weken weg van huis en 2 weken in haar nieuwe school kreeg ik een berichtje van haar dat ze me dringend moest spreken. Niet lang erna hingen we aan de telefoon. Ze zei dat ze volledig verward was en zich niet goed voelde en niet wist wat te doen. Ik liet haar vertellen wat ze voelde en vroeg haar om zich eerst in te beelden wat ze ziet als ze daar zou blijven en dan het andere scenario, wat ze ziet als ze terug naar Bend zou komen wonen. Ze wist direct te zeggen dat het idee om terug te komen haar veel beter deed voelen maar wist niet of dit mogelijk zou zijn nadat ze iedereen had betrokken om haar wens in vervulling te doen gaan. Ik zei haar dat ze natuurlijk naar huis kon komen en dat ik dat op voorhand ook had vertelt als het niet lukt, kom terug, Natuurlijk had ze er dan geen oren voor, maar nu klonk dit als muziek in haar oren. En wat moet ik dan doen zei ze.....? Ik zei haar dat ze eerst haar vader moest bellen en hem precies vertellen wat ze mij had verteld en zien wat hij zegt. Ze deed dat en twee dagen later is Paul erom gereden naar San Fransisco en was ze terug thuis.
Heb mijn huis terug helemaal moeten heraanpassen. En vooral de intensiteit dat ze met zich meebrengt was terug een aanpassen voor ons, maar we zijn allen blij terug herenigd te zijn. Ze heeft nu wel niet meer haar eigen kamen en slaapt achteraan in huis in het afgezette deel met gordijnen, maar dat is een consequentie van de keuze die ze heeft gemaakt en dat moet ze er dan wel bijnemen. Voor Paul is het ook heel goed van zijn dochter nog een paar jaar in huis te hebben. Hij is een heel liefdevolle, geduldige en respectvolle vader en het is heel goed voor Angela om dat voorbeeld te hebben in haar leven.
Andrew is er nu 19, Angela wordt er eind januari 17 en Christopher is er 14.
Enkele weken geleden kwamen enkele vrienden, Marie Gabrielle, Hugue and Dominique op bezoek vanuit Belgie. Het was heel leuk om ze hier enkele dagen op bezoek te hebben. Ik heb hen dan een valies met kerstcadeaus meegegeven voor mijn zus en familie in Deinze, was heel handig en zo moest ik het dan ook niet opsturen.
Ik denk er nu ineens aan dat dit mijn 10e winter is in de USA. Wat vliegt de tijd, Als ik op die 10 jaar terug kijk zie ik dat het reeds een heel boeiend avontuur is geweest. Een jaar in Hood River, een jaar in Hawaii op het eiland Maui en nu reeds 8 jaar in Bend, Ik ben heel blij te zien hoe Paul en ik een heel goed team vormen en we het heel goed hebben bij elkaar. We ondersteunen elkaar op alle vlak. Hij is echt een liefdevol en respektvolle man. Elke dag leren we om meer en meer plezier te hebben en gezonde keuzes te maken. Het is niet altijd gemakkelijk en soms heel frustrerend als ik mijn met eigen interne mentale struggles te maken heb, maar we ondersteunen elkaar als we het met onszelf eens moeilijk hebben. We hebben ook hetzelfde doel om de kinderen op te voeden op een manier dat ze leren op zichzelf te vetrouwen en we ondersteunen hen in het vinden van hun eigen vrijheid, authenticiteit en levenspad.
Zeer veel beweging in 2008. Zowel op persoonlijk vlak als op wereldvlak, iets waar we allemaal mee te maken hebben. Ik denk dat we onze gordel mogen aandoen en we een wilde rit mogen verwachten op de roller coaster voor de komende jaren. Onszelf gelukkig maken en positief blijven zal een werkpunt zijn voor ons allemaal. Als we jullie met iets van dienst kunnen zijn, laat het ons weten he! Blijf in kontakt via telefoon, email, my space, facebook, ... veel mogelijkheden om te communiceren.
Veel liefde toegewenst voor de feestdagen en het komende jaar 2009!
Paul, Mieke, Andrew, Angela, Christopher en Love.